Treść

Gleby gminy Stężyca

Gleby na terenie gminy Stężyca ukształtowały się na piaskach i żwirach wodnolodowcowych oraz na glinach zwałowych, co bezpośrednio wiąże się z lodowcową przeszłością tych terenów.

Dominujące typy gleb

Największą powierzchnię gminy zajmują gleby bielicowe i rdzawe — ubogie w próchnicę, silnie zakwaszone i łatwo przepuszczalne, przez co często przesuszone. Inny charakter mają gleby powstałe na płatach moreny dennej: to gleby brunatne, zasobniejsze w składniki mineralne (glinokrzemiany) oraz węglan wapnia, a więc korzystniejsze pod względem żyzności.

Szczególnym obszarem są Wzgórza Szymbarskie, gdzie w obrębie moren czołowych występuje duża różnorodność gleb bielicowych i pseudobielicowych. Ze względu na znaczne różnice wysokości terenu obszar ten jest w całości porośnięty lasami.

Najmniejszy udział w gminie mają gleby torfowe i mułowo-torfowe, powstałe w zagłębieniach terenu, najczęściej bezodpływowych — a więc tam, gdzie gromadzi się woda.

Przydatność rolnicza

Pod względem rolniczym w gminie dominują gleby słabe i bardzo słabe (V i VI klasa bonitacyjna), zaliczane do żytniego słabego i bardzo słabego kompleksu przydatności rolniczej. Lepszej jakości gleby występują jedynie tam, gdzie zalegają płaty moreny dennej z gliną zwałową jako skałą macierzystą — te tereny zaliczane są do kompleksu żytniego dobrego i bardzo dobrego.

W praktyce oznacza to, że większość gleb gminy nadaje się przede wszystkim pod zalesienie, co dobrze tłumaczy duży udział lasów w krajobrazie gminy Stężyca.